Crystalline Rainbow

Archive for November, 2017

Reisverslag van Turkije – Dag 7 en Dag 8

Verslag van de reis in Turkije (October 10 through October 25, 2017)

Dag 7 en Dag 8

naamloos

 

Dag 7 – Antalya Lara Hotel naar Romeinse theater “Aspendos”, Leren Show en Boot Reis.

Maandag, 16 oktober, 2017 (16:10:10) –tussendoor koffie/thee/toilet pause en lunch

 

De spiralen beweging van deze dag en avond.

De Witte Electrische Wereldoverbrugger van dienstbaarheid die activeert gelegenheden en oplossingen.

white_world-bridger_3_8_13  De natuurlijke ondersteunde stroming van avontuur om te ontdekken voorbij grenzen in waakzaamheid in deze spiralen beweging dat meegaat in het Hoogste Goed voor Allen samen met Begeleiding van Hart Loyaliteit binnenin de Liefde met al je relaties en omgeving doordat wij allen worden uitgedaagd, bekrachtigd in de open gelegenheid van onbevreesdheid om vragen te stellen zodat je antwoorden kunt ontvangen om wijsheid te omarmen. Om te ontwaken in het bewustzijn van visie door actie te ondernemen terwijl je gecentreerd, gegrond en verankerd ben in het loslaten of laten doodgaan datgene wat niet langer dient in de Aanwezigheid van Nu en toe te staan een open ruimte van het nieuwe.

 

Romeinse Theater “Aspendos” bron: Wikipedia.com

Aspendos was in de oudheid een belangrijke stad in Pamphylië. De stad lag aan de rivier Eurymedon op ongeveer 16 kilometer van de kust van de Middellandse Zee. Volgens de overlevering werd Aspendos rond 1000 v.Chr. gesticht door Grieken uit de stad Argos. Uit de grote verspreiding van munten uit Aspendos blijkt dat het rond de 5e eeuw v.Chr. was uitgegroeid tot de belangrijkste stad van Pamphylië. In deze tijd was de Eurymedon tot aan Aspendos bevaarbaar en de stad werd rijk van de handel in zout, olie en wol.

naamloos (51)

In 333 v.Chr. betaalden de inwoners een grote som geld aan Alexander de Grote om te voorkomen dat hij een garnizoen van zijn leger in de stad zou stationeren. Men hield zich echter niet aan de afspraak en de stad werd bezet. In 190 v.Chr. gaf de stad zich over aan de Romeinen, die alle kunstschatten roofden. Aan het einde van de Romeinse tijd en in de Byzantijnse periode raakte de stad in verval.

naamloos (50)

Aspendos staat bekend om het best bewaarde Romeinse theater uit de oudheid. Het theater is gebouwd tijdens de regeringstijd van Marcus Aurelius (161-180). De architect is Zeno (de zoon van Theodus). Het theater is gebouwd door de twee broers Curtius Crispinus en Curtius Auspicatus. Als een geschenk aan de stad en voor de goden. Er kunnen ongeveer 12.000 toeschouwers in het theater. De grootte van het Aspendos is ongeveer 96 diameter en heeft 41 rijen.

Naast het theater zijn er nog restanten van een nymphaeum, basilica, agora en 15 kilometer van het aquaduct te bezichtigen

 

Hierna zijn wij naar een leren show geweest die zeker de moeite waard is om te zien met all deze kleding en handtassen die bekend zijn over de gehele wereld.

naamloos (38)

Na dit alles was het spelen tijdens een bootreis over het rivier en het zwemmen in de zee. Hier wat foto’s die een impressie hiervan geven. Heerlijk dat zouten water die reinigt en ontspant samen met de heerlijke lunch aan boord van de boot.

 

Dag 8 – Antalya- Lara Hotel en voor Sommige verder naar het vliegveld en voor anderen na nog een week ontspannen in een Resort Hotel in de omgeving. Persoonlijk, ben ik verbleven in Arizona Apart Hotel. Dinsdag, 16 oktober, 2017 (16:10:10).

De spiralen beweging voor deze dag en avond.

Blauwe Zelf bestaande Hand van een plan van actie op te maken voor een blauwdruk van succes.

blue_hand.self-existing hand   De natuurlijke ondersteunende spiralen bewegende energiestroom van vrijheid van Keuze welke je brengt in de beweging van Loyaliteit en vertrouwen in allen liefdevolle relaties en omgeving terwijl je geconfronteerd wordt met de uitdaging, bekrachtiging en gelegenheid van het navigeren van deze liefdes resonantie om los te laten wat niet langer dienstbaar is en vertrouwen te hebben in de stappen van je weg in de Aanwezigheid van Nu. Dan zul je ontwaken in bewustzijn van de Innerlijke Magische Ceremonie van wie je bent en waar je nu bent is alles wat je ooit wenste. Deze open ruimte is de sleutel tot het realiseren van je dromen en doelen om geheel te zijn gecentreerd, gegrond en verankerd in de kwaliteit van stap voor stap volbrengen om te creëren een vorm van materialisatie en helpe van anderen.

In de ochtend naar het ontbijt ben ik gaan wandelen in het Dundan Park vlakbij het Lara Hotel om af te stemmen op de watervallen aldaar. Fantastisch hoeveel mensen ook aan het wandelen waren of aan het oefenen in de ochtend.

naamloos (37)

Om 12 uur werd de groep opgehaald om goed dag te zeggen aan elkaar. Met 7 mensen ben ik 2 uur verder gegaan in een busrit. Eerst een voor een werden de mensen afgezet bij hun Resort Hotel en toen kwam ik aan bij het appartement in Alanya. Een intensieve week van stilte om alles te laten integreren en voor introspectie.

Dankbaarheid voor deze prachtige ervaring en delen met eenieder.

 

Journey through Turkey – Day 7 and Day 8 plus beyond.

Journey in Turkey (October 10 through October 25, 2017)

Day 7 and Day 8 plus beyond

 

Day 7 – Antalya Lara Hotel to Roman theater “Aspendos”, Leather Show and Boat trip.

Monday, October 16, 2017 (10:16:10) –in between coffee/tea/toilet break and lunch.

 

The spiral energy movement flow of this day and evening:

The White Electric Worldbridger of service activating possibilities and solutions.

white_world-bridger_3_8_13  The natural support of adventure to explore beyond boundaries in wakefulness in its spiral energy movement that swirls into the Higher Good for All within Guidance of Heart Love loyalty in all relationships and surroundings as we all are being challenged, strengthened and create an opportunity or opening of fearlessness to have the courage to ask questions and receive answers to be in the flow of wisdom. To awaken the awareness of vision that creates Higher Consciousness by action whilst being centered, grounded and anchored in the release or death of that what no longer serves in the Presence of Now to allow the open space to bring in the new.

 

Roman Theater “Aspendos”

The ancient city of Aspendos is situated 4 km from Antalya-Alanya highway and almost in the middle of this highway. The city is founded near Koprucay (Eurymedon ). The ships were able to reach the city from the sea owing to this stream which was used as a canal in the ancient time. Today the city is 15 km. from the sea. Aspendos Theater has survived to our day fairly undamaged and Aspendos became famous with this theater.

This structure with an extraordinarily perfect acoustics hosts every year international and local concerts and festivals.

The king of Aspendos announces that he will organize a competition to see who will serve much for the city and says that the winner will marry with his daughter. The artisans who hear this immediately start studying. Finally, when the deadline comes, the king analyses everyone’s effort one by one and chooses two candidates. First candidate successes to bring water to the city from far corners of the city by the help of water canals.

The second candidate builds a theatre. When the king is about to decide on the first candidate he wants to analyse theatre for the last time. While he is walking about the top floor of the gallery he hears a voice calling from deep and continuously saying: “the daughter of the king must be mine”. Amazed by the event he searches for the voice but is unable to find where it comes from. This person is absolutely the architect of the theatre who is so proud of the acoustic of his masterpiece and talking on the scene in a feeble pipe. At the end, the architect wins the beautiful daughter and the wedding ceremony is held on this theatre.

This story is about the most important antique work of Aspendos, Aspendos Antique Theatre. Going to the eastward of Antalya, one can reach Serik Borough in 39 km, and from there to Eurymedon river in 7 km. Aspendos, situated near Eurymedon river is founded by Aka civilization in 10 BC. and is one of the richest cities of the antique age. The theatre in here is built up by Roman in 2 AC. The city is founded upon two hills one is small and one is huge.

The amphitheatre in Aspendos, that is wanted to be conquered by many for ages since being connected to Kucukcay river to the harbour is the one which is most secured till today and therefore is an important open-air theatre.

This theatre is the most ancient and solid sample of the Roman Theatres in Anatolia. On an epitaph on the south parados it is written that the theatre was built by the architect Zeno, the son of an Aspendian called Theodoros in the reign of Marcus Aurelius (161-180 AC). According to this epigraph, Aspendian people appreciated Zeno and awarded him with a great garden near the stadium.

 

The structure is built on a hillside according to Greek tradition.

Today the visitor entrance to the building from the door on the front face which is added later on. In fact, the original entrance is from the vaulted paradoses situated on the two sides of the scene. Caeva is shaped as half circle and is divided into two with a vast diazoma.

There are 21 seats above and 20 below. In order for the audience not to have difficulty when they are seated stairs were made spreading to the top, while the stairs beginning from the orchestra stage below is 10, this number is 21 at the top beginning of the above diazoma.

The gallery with 59 stairs which thought to be made later on lies from the beginning of the top caeva to the end. Looking from an architectural perspective the vaulted gallery of the diazoma is in a supporter texture of top caeva. As a general rule of protocol; the lodges which are placed at the two entrances of the caevas are reserved for the family of empire and for the sacred virgins who has devoted themselves to the Roman God Vesta.

Beginning from the orchestra, the first line is reserved for senators, judges, ambassadors, second line for the other notables of the city. Other seats are open for common people. Women were usually having seat at the top of the gallery. From the names caved on the seats of the top caeva it is clearly understood that these seats were reserved for certain people.

The most attractive element of the theatre is it structure. On the first floor of this double-storied building which is made of piled stone there are five doors for the players to come on the scene. Of these doors, the big one in the middle is known as porta regia, and the other four- placed two on the left and two on the right is known as porta hospitals. The small doors lined on the orchestra are belongs to the corridors of the cages of wild animals. From the remaining stones, it is understood that triangle and half-circle shaped small sculptures and niches for the walls were placed on the ornamental walls.

 

Personally, made some tones to experience the acoustics here.

 

Onwards to a leather show which was quite impressive to see all these clothes and handbags that are well known around the world by different fashion houses.

naamloos (38)

After this the fun part of a boat ride along the river and swimming in the Sea. Here are some photographs to give you an impression. Love the salty water that cleanses and relaxes along with this a wonderful lunch on board.

 

Day 8 – Antalya- Lara Hotel a walk in the Park and onwards for some to the Airport for others to a week holiday at one of the Hotels in the area. Personally, I stayed at Arizona Apart Hotel. Tuesday, October 16, 2017 (10:16/7:10).

The spiral energy movement for this day and evening:

Blue Self Existing Hand of creating a plan of action to define the form of the Presence of Now.

blue_hand.self-existing hand   The natural supportive spiral movement energy flow of the freedom of choice which brings the spiral movement of loyalty and trust in all loving relationships whilst facing the challenge, strengthening and opportunity of navigating the loving flow to let go of that which no longer serves and to trust the pathway you are in the Presence of Now Than may we awaken in the conscious flow of inner magical ceremony of who you are now and where you are now is everything you ever wishes for. This open space contains the key of realizing your dreams and goals to be wholly centered, grounded and anchored in the quality of step by step accomplishment to create a form materializing it and assist others as well.

 

In the morning after breakfast I went for a walk along Dundan Park near the Lara Hotel to attune to the Waterfall there. Just love how many people were out for a walk or exercising in the morning.

naamloos (37)

 

At 12 o’clock the group members said goodbye to everyone. With 7 people, we went further in the bus to travel to Resort Hotels or for me it was an apartment. A intensive week of Silence in integration and introspection.

Gratitude for this wonderful experience and love sharing with everyone.

Review of Journey in Turkey – Day 5 and Day 6

Journey in Turkey (October 10 through October 25, 2017)

Day 5 and Day 6

800px-Mausoleo_Mevlana

Day 5 – From Cappadocia to Antalya Lara Hotel.

Saturday, October 14, 2017 (10:14:10) –A bus ride of 6 hours plus a visit to Mevlana Museum and in between coffee/tea/toilet break and lunch.

 

The spiral energy movement flow of this day and evening:

The Yellow Magnetic Seed initiates new creations in alignment with the Highest Good for All.

144-colour  The natural support of vision creating a Higher Consciousness within and your surroundings in its spiral energy movement that swirls into the Higher Good for All within Guidance of ripening a seed in fertile ground of germination as we all are being challenged, strengthened and create an opportunity or opening of receptivity what is there in the Presence of Now as it contains one of the keys to realisation. To awaken the awareness of navigating the evolution of synchronicity whilst being centered, grounded and anchored in the growth and development of action and potential development within.

 

During the bus ride through this magnificent beauty of Mother Nature, Wim, one of the group members, had a small music box with him whilst Carla sang along with the music it felt like a preparation for the visit to the museum.

 

Mevlana Museum

 

Here is a beautiful video created about the Museum https://www.youtube.com/watch?v=Jtr1A69PBr0

800px-Mausoleo_Mevlana

By Nazzarenoagostinelli – Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=25019987

The Mevlâna Museum, located in Konya, Turkey, is the mausoleum of Jala ad Din Muhammad Rumi, a Persian Sufi mystic also known as Mevlâna or Rumi. It was also the dervish lodge (tekke) of the Mevlevi order, better known as the whirling dervishes.

Sultan “Ala” al-Din Kayqubad, the Seljuk sultan who had invited Mevlâna to Konya, offered his rose garden as a fitting place to bury Rumi’s father, Baha’ ud-Din Walad (also written as Bahaeddin Veled), when he died on 12 January 1231. When Mevlâna died on 17 December 1273 he was buried next to his father.

Groundplan.Mevlana

Mevlâna’s successor Hüsamettin Çelebi decided to build a mausoleum (Kubbe-i-Hadra) over his grave of his master. The Seljuk construction, under architect Behrettin Tebrizli, was finished in 1274. Gürcü Hatun, the wife of the Seljuk Emir Suleyman Pervane, and Emir Alameddin Kayser funded the construction. The cylindrical drum of the dome originally rested on four pillars. The conical dome is covered with turquoise faience.

However, several sections were added until 1854. Selimoğlu Abdülvahit decorated the interior and performed the woodcarving of the catafalques.

The decree of 6 April 1926 confirmed that the mausoleum and the dervish lodge (Dergah) were to be turned into a museum. The museum opened on 2 March 1927. In 1954 it was renamed as “Mevlâna Museum”.

mevlana-museum.fountain

One enters the museum through the main gate (Devisan Kapısı) to the marble-paved courtyard. The kitchen of the dervishes (Matbah) and the Hurrem Pasha tomb, built during the reign of Suleyman, the Magnificent, are located on the right side. On the left side are 17 dervish cells lined up, covered with small domes, and built during the reign of Murad III. The kitchen was also used for educating the dervishes, teaching them the Sema. The sardirvan (washing fountain) in the middle of the courtyard was built by Yavuz Sultan Selim.

1280px-MevlanaMuseum.1

One enters the mausoleum and the small mosque through the Tomb gate (Türbe Kapisi). Its two doors are decorated with Seljuk motifs and a Persian text from mollah Abdurrahman Cami dating from 1492. It leads into the small Tilavet Room (Tilavet Odası) decorated with rare and precious Ottoman calligraphy in the sülüs, nesih, and talik styles. In this room, the Koran was continuously recited and chanted before the mausoleum was turned into a museum.

One enters the mausoleum from the Tilavet Room through a silver door made, according to an inscription on the door, by the son of Mehmed III in 1599. On the left side stand six coffins in rows of three of the dervishes (Horasan erler) who accompanied Mevlâna and his family from Belkh. Opposite to them on a raised platform, covered by two domes, stand the cenotaphs belonging to the descendants of the Mevlâna family (wife and children) and some high-ranking members of the Mevlevi order.

800px-Turkey_Konya008.inside de temple.Mevlana

The sarcophagus of Mevlâna is located under the green dome (Kibab’ulaktab). It is covered with brocade, embroidered in gold with verses from the Koran. This, and all other covers, were a gift of sultan Abdul Hamid II in 1894. The actual burial chamber is located below it. Next to Mevlâna’s sarcophagus are several others, including the sarcophagi of his father Bahaeddin Veled and his son Sultan Veled. The wooden sarcophagus of Mevlâna dates from the 12th century now stands over the grave of his father. It is a masterpiece of Seljuk woodcarving. The silver lattice, separating the sarcophagi from the main section, was built by Ilyas in 1579.

mevlana-museum-22-1555597

The Ritual Hall (Semahane) was built under the reign of Süleyman the Magnificent at the same time as the adjoining small mosque. In this hall the dervishes used to perform the Sema, the ritual dance, on the rhythm of musical instruments such as, the kemence (a small violin with three strings), the keman (a larger violin), the halile (a small cymbal), the daire (a kind of tambourine), the kudüm (a drum), the rebab (a guitar) and the flute, played once by Mevlâna himself. All these instruments are on display in this room, together with an ancient Kirşehir praying rug (18th century), dervish clothes (Mevlâna’s included) and four crystal mosque lamps (16th century, Egyptian Mameluk period). In this room one can also see a rare Divan-i-Kebir (a collection of lyric poetry) from 1366 and two fine specimens of Masnavis (books of poems written by Mevlâna) from 1278 and 1371.

Source: wikipedia.com

Personal Note: We would recommend you read some of the poetry of Rumi. Here is an example:

A Star Without a Name

When a baby is taken from the wet nurse,

it easily forgets her

and starts eating solid food.

Seeds feed awhile on ground,

then lift up into the sun.

So, you should taste the filtered light

and work your way toward wisdom

with no personal covering.

 

That’s how you came here, like a star

without a name.

Move across the night sky

with those anonymous lights.

(Mathnawi III, 1284-1288)

“Say I am You” Coleman Barks Maypop, 1994

800px-Turkey_Konya019.holy scriptures

The adjoining small mosque (Masjid) is now used for the exhibition of a collection of old, illustrated Korans and extremely valuable prayer rugs. There is also a box (Sakal-i Ṣerif), decorated with nacre, containing the Holy Beard of Muhammad.

The mausoleum was depicted on the reverse of the Turkish 5000 lire banknotes of 1981-1994.

 currency

On was on my knees for awhile in the Mausoleum in silence attuning to this Light.

In the evening, there was a wedding in the Lara Hotel. It was certainly a pleasure to be part of this from a distance together with the Group of Travellers.

 

Day 6 – Antalya. Sunday, October 15, 2017 (10:15/6:10). A visit to the city of “Perge” and a jewelry retail building plus the center city of Antalya.

The spiral energy movement for this day and evening:

Red Lunar Serpent of being honest to recognising your limitations to embrace them and overcome them.

red_serpent_2_7_12  The natural supportive spiral movement energy flow of the inner realms to carry you within what you are now and where you are now is All what you ever wished to receive which brings the spiral movement of navigating the loving flow to let go of that which no longer serves and to trust the pathway you are in the Presence of Now whilst facing the challenge, strengthening and opportunity of tempering your service with nourishment and rest whilst believing who you are as a purpose of commitment we All have in the larger pattern. Than may we awaken in the conscious flow of inner guidance trusting the mystical intelligence as we all attune to the clear signals to be wholly centered, grounded and anchored in the quality of vitality, passion and sensing of the body wisdom to purify and integrate.

 

Perge (source Wikipedia.com)

 

33379,unescopergejpg

By Saffron Blaze – Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=17596092

Perga or Perge (Greek: Πέργη Perge, Turkish: Perge) was an ancient Anatolian city in modern Turkey, once the capital of Pamphylia Secunda, now in Antalya province on the southwestern Mediterranean coast of Turkey. Today, it is a large site of ancient ruins 15 kilometres (9.3 mi) east of Antalya on the coastal plain. An acropolis located there dates back to the Bronze Age.

 perge-theatre-

History

Perga was an ancient and important city of Pamphylia, between the rivers Catarrhactes and Cestrus (Turkish Aksu Çayı).

A treaty between the Hittite Great King Tudhaliya IV and his vassal, the king of Tarhuntassa, defined the latter’s western border at the city “Parha” and the “Kastaraya River”. The river is assumed to be the classical Cestrus. West of Parha were the “Lukka Lands”. Parha likely spoke a late Luwian dialect like Lycian and that of the neo-Hittite kingdoms.

perge-fußboden

Perge returns to history as a Pamphylian Greek city, and with Pamphylia came under successive rule by Persians, Athenians, and Persians again. Alexander the Great, after quitting Phaselis, occupied Perge with a part of his army. The road between these two towns is described as long and difficult. Alexander’s rule was followed by the Diadochi empire of the Seleucids, then the Romans.

perge-aspendos-side-tour-4

Perge gained renown for the worship of Artemis, whose temple stood on a hill outside the town, and in whose honour annual festivals were celebrated. The coins of Perge represent both the goddess and her temple.

In 46 A.D., according to the Acts of the Apostles, St. Paul journeyed to Perga, from there continued on to Antiocheia in Pisidia, then returned to Perga where he preached the word of God (Acts 14:25). Then he left the city and went to Attaleia.

perge1

As the Cestrus silted up over the late Roman era, Perga declined as a secular city.[8] In the first half of the 4th century, during the reign of Constantine the Great (324-337), Perga became an important centre of Christianity, which soon became the official religion of the Roman Empire. The city retained its status as a Christian centre in the 5th and 6th centuries.

Ecclesiastical history

St. Paul the Apostle and his, companion St. Barnabas, twice visited Perga as recorded in the biblical book, the Acts of the Apostles, during their first missionary journey, where they “preached the word” before heading for and sailing from Attalia (modern-day Antalya city), 15 kilometres (9.3 mi) to the southwest, to Antioch.

perge-antalya-turkey-view-of-egg-and-dart-moulding-and-relief-carving-CFK4XT

Paul and Barnabas came to Perge during their first missionary journey, but probably stayed there only a short time, and do not seem to have preached there; it was there that John Mark left Paul to return to Jerusalem. On his return from Pisidia, Paul preached at Perge.

St. Matrona of Perge of the 6th century was a female saint known for temporarily cross-dressing to avoid her abusive husband. She also is known for opposing the Monophysite policy of the emperor Anastasios I. Matrona hid in the monastery of St. Bassion as the enuch Babylos. Once revealed, she was sent to a woman’s monastery where she was head of the convent. She was famous for her miraculous gift of healing. She went on to found a nunnery in Constantinople. St Matrona died at the age of 100. Her life was told through a vita prima whose author and exact time period remains a mystery.

Perge-Aksu-Antalya-Turkey-12

The Greek Notitiae episcopatuum mentions the city as metropolis of Pamphylia Secunda until the 13th century. Le Quien gives the names of 11 of its bishops: Epidaurus, present at the Council of Ancyra in 312; Callicles at the First Council of Nicaea in 325; Berenianus, at Constantinople (426); Epiphanius at the Second Council of Ephesus (449), at the First Council of Chalcedon (451), and a signatory of the letter from the bishops of the province to Emperor Leo (458); Hilarianus, at a council at Constantinople in 536; Eulogius, at the Second Council of Constantinople in 553; Apergius, condemned as a Monothelite at the Third Council of Constantinople in 680; John, at the Trullan council in 692; Sisinnius Pastillas about 754 (an iconoclast who was condemned at the Second Council of Nicaea in 787); Constans, at the same council of that condemned his predecessor; John, at the Council of Constantinople of 869–70.

No longer a residential, the bishopric is included in the Catholic Church‘s list of titular sees.

Perga remained inhabited until the Seljuks.

Remains

Perga is today an archaeological site and a tourist attraction. Ancient Perge, one of the chief cities of Pamphylia, was situated between the Rivers Catarrhactes (Düden Nehri) and Cestrus (Aksu), 60 stadia (about 11.1 kilometres (6.9 mi)) from the mouth of the latter; the site is in the modern Turkish village of Murtana on the Suridjik sou, a tributary of the Cestrus, formerly in the Ottoman vilayet of Konya. Its ruins include a theatre, a palaestra, a temple of Artemis and two churches. The temple of Artemis was located outside the town.

Here a you tube impression of Perge.

https://www.youtube.com/watch?v=t6DF7BB91MA

We had lunch somewhere.

 

We than visited a jewelry retail building. Amazing artistic jewelry was displayed here. Also, we went into the center of Antalya for some to do shopping for others just for a walk.

 

In the evening once more a wedding party was at Lara Hotel. This time it was a different tradition and the music was also adjusted to the party there.

 

Gratitude

 

 

Rondreis in Turkije – Dag 5 en Dag 6

Rondreis in Turkije (10 oktober tot 25 oktober, 2017)

Dag 5 en Dag 6.

 

Dag 5 – Van Cappadocie naar Antalya Lara Hotel.

Zaterdag, 14 Oktober 14, 2017 (14:10:10) –Een bus rit van 6 uur plus een bezoek aan Mevlana Museum en tussenin koffie/thee/toilet stop plus a lunch.

De spiralen energiebeweging in de stroming van deze dag en nacht.

De Gele Magnetische Zaad van het initiëren van creaties in overstemming met hogere goed en goddelijke wil.

144-colour  De natuurlijke ondersteunde van visie die een Hogere Bewustzijn creëert binnenin jezelf en de omgeving in zijn spiralen energiebeweging dat wervelt in het Hoogste Goed voor Allen binnenin de Begeleiding van het rijpen van het zaad in voedzame grond om op te Bloeien terwijl we uitgedaagd, bekrachtigd en een open gelegenheid creëren van ontvankelijkheid van wie je nu bent en waar je nu bent alles is wat je altijd gewenst hebt. Ontvang nu wat er is. Ontwaak je bewustzijn om te navigeren in de evolutie van synchroniciteit terwijl je gecentreerd, gegrond en verankerd bent in groei en ontwikkelen in zijn actie en potentieel.

 

Gedurende de busreis door deze magnifieke schoonheid van Moeder Natuur, heft Wim, een van de groupsreiziger een kleine Muziek doos bij zich terwijl Carla de liedjes mee zong het voelende als een voorbereiding op het bezoek naar het museum.

 

Mevlana Museum (voor meer informatie ga naar Review of Turkey Journey – Day 5 and 6)

museum-mevlana.3

Het Mevlana-museum is aan deze derwisjen gewijd. Dit museum, een soort klooster, is genoemd naar de mystieke filosoof en dichter Jalal ad-Din Rumi, de stichter van de orde van de dansende derwisjen. Ook zijn graftombe bevindt zich hier. Om deze reden wordt de stad ook als een heilige plaats beschouwd en is het een soort bedevaartsplaats.

Het Mevlana Cultureel Centrum ligt vlakbij de historische begraafplaats Üçler en op 1 km van het Mevlana museum.

In het centrum dat ongeveer 100.000 m² terrein bedekt, worden elk jaar verschillende activiteiten en evenementen georganiseerd. Je vindt er twee semahane’s (rituele ruimten), waarvan 1 overdekte en 1 openlucht hal. In dit centrum worden ook elk jaar in december de festivals gevierd ter ere van Mevlana Jelaleddin Rumi. Men herdenkt hem onder de grootste Kandil (olielamp) ter wereld. Verder zijn er in het centrum tentoonstellingsruimte, cafetaria, een bibliotheek, een onderzoekscentrum en vergaderruimtes te vinden.

800px-Turkey_Konya008.inside de temple.Mevlana

Mevlana museum, dit was vroeger een klooster van de mystieke filosoof en dichter Jalai ad-Din ar-Rumi, beter bekend als Mevlana, de stichter van de kloosterorde van de soefi’s of derwisjen. Zij eren Gode door middel van zang en dans. Een belangrijk onderdeel van de erediensten van de derwisjen was de Sema, eendans die vereniging van Mens en God verbeelde. Discipelen wervelden in het rond, begeleid door drums en de ney (een blaasinstrument), soms ook door een orkest en een koor. Atatürk verbood de orde in 1925 in het kader van zijn hervormingen. Toch vindt nog elk jaar in december een derwisj festival plaat waarbij de dood van Mervlana wordt herdacht. Maar in essentie is de viering eerder een cultureel dan een religieus evenement, hoewel Mervlana tijdens het festival voelbaar is. Het gebouw oorspronkelijk een seldsjoeks mausoleum, is een museum geworden toen Atatürk de orde ontbond, maar het is een bedevaartsplaats gebleven.

Bij de ingang van het mausoleum wordt het oudste en beroemdste werk van Mevlana getoond, het epische “Mesneve” alsmede andere bundels van zijn lyrische poëzie.

Kom, kom, wie en waar u zijn moge. Kom, heiden, vuuraanbidder, afgodvereerder. Kom! Kom zelfs als u hondermaal uw eed verbroken hebt.  Dit is niet de Poort der Ellende en Wanhoop. Kom! Kom! Kom!

De sema werd uitgevoerd in de “Semahane” een door de Osmanen gebouwd onderdeel van de groene koepel. Tegenwoordig herbergt het gebouw een tentoonstelling over de derwisjen. U ziet er onder andere muziekinstrumenten en gekalligrafeerde manuscripten. Hier zijn Mevlana’s graftomde en naar verluid haren van de baard van de profeet. Er is tevens een schitterende kunstverzameling, oude manuscripten en zeldzame 13de eeuwse kilims (tapijten) te bewonderen.

Er zijn eigenlijk drie museumplaatsen op de binnenkoer van het Mevlana museum.

INLEIDING Het Soefisme vertegenwoordigt binnen de Islamitische traditie de mystieke richting van de Islam. Het Soefisme stelt zich tot doel het geloof te versterken en zelfs te overstijgen door middel van een uit de directe kennis van God voortvloeiende liefde en zekerheid. De weg van deze eeuwenoude mystieke richting kent een schat aan cultuur van buitengewone schoonheid, die nog altijd voortleeft. De symboliek spreekt tot het hart en de geest niet alleen in allerlei verhandelingen, maar vooral in de literatuur (met name in de poëzie), in de muziek en in de beeldende kunst. Wie zich in het Soefisme verdiept, zal al snel op de naam van de Perzische dichter Mevlana Djelal al-din Rumi stuiten. Rumi is de stichter van één van de bekendste Soefi-orden, de Mevlevi-orde genaamd. Mevlana Djelal al-din Rumi werd geboren op 30 september 1207 te Balkh in het huidige Afghanistan, dat toen een onderdeel van het Perzische rijk was. Ook toen waren de tijden onrustig, want de legers van Djengis Khan trokken hun vernietigend spoor door het Perzische rijk. Maar in deze donkere tijden kwam de Perzische dichtkunst tot grote bloei. Op de vlucht voor het moordende Mongoolse leger vestigde Rumi zich na omzwervingen in Konya, in het Anatolië van het huidige Turkije. Rumi, inmiddels bekwaam in de religieuze wetenschappen, volgde in 1231 zijn vader op als professor. Kort daarna werd hij geïntroduceerd in de mystiek door een oud-leerling van zijn vader. Na een tijd geleefd te hebben onder de zware lasten van het ascetisme, veranderde zijn leven volledig toen hij in 1243 Shams Tabriz ontmoette. Het verhaal gaat dat Rumi zijn leraar Shams Tabriz tegenkwam bij een waterput. Shams gooide Rumi’s boeken in de put en stelde hem voor de keuze: de boeken terug of verlichting. Rumi liet de boeken in de put – wat hem, omdat de boekdrukkunst was nog niet uitgevonden, een fortuin kostte – en wijdde zich aan de studie van de mystiek. Waar of niet, het verhaal stelt de kennis van het hoofd duidelijk tegenover de kennis van het hart. In Rumi’s eigen woorden: “Vroeger zocht ik kopers voor mijn woorden, kon nu iemand me maar wegkopen van woorden.” Op een gegeven moment moest Shams Konya verlaten, maar hij kwam weer terug om nog enige maanden bij Rumi te blijven. In december 1248 verdween Shams voorgoed: hij werd vermoord door zijn vijanden. Door de eerste scheiding van zijn leraar en grote voorbeeld ontplooide Rumi zich als een dichter die verlangde naar zijn verloren vriend. De tweede scheiding van Shams was voor Rumi een diepe schok en transformeerde zijn hele wezen volledig in poëzie en muziek, zodat hij zijn dagen doorbracht in een rondtollende dans, verzen vol van liefde en verlangen reciterend. Uiteindelijk realiseerde Rumi de volle spirituele eenwording met zijn overleden vriend: hij vond hem in zichzelf. Na het overlijden van Shams keerde Rumi zich tot een andere geliefde mysticus die al een lange tijd tot de kring van zijn meest intieme vrienden behoorde: de ongeletterde goudsmid Salahuddin Zarkub, bij wiens stilte en spiegelende reinheid van het hart Rumi spirituele vrede vond na de verrukking van liefde en verlangen. Uiteindelijk keerde Rumi terug naar het wereldse leven: zijn jongste vriend en discipel, Husamuddin Chelebi, vroeg hem nadrukkelijk een gedicht te schrijven voor zijn volgelingen opdat zij niet langer alleen afhankelijk waren van de didactische gedichten van Sanai en Attar die de kunst van mystiek-didactische poëzie in de Perzische taal hadden geïntroduceerd. Zodoende ontstond Rumi’s hoofdwerk “Mathnavi”. Op 17 december 1273 blies Rumi te midden van zijn vrienden zijn laatste adem uit: niet alleen Moslims uit Konya – van hoge regeringsambtenaren tot simpele werklieden en verkopers – maar ook de Christelijke geestelijkheid en de Joden uit de streek bewonderden hem en hadden hem lief. Rumi’s graftombe staat nog steeds in Konya en is tot op heden een bedevaartsoord voor velen binnen en buiten de Islam. Na Rumi’s dood organiseerde zijn oudste zoon, Sultan Veled, zijn volgelingen in een ware mystieke broederschap, de Mevlevi-orde, en werden Rumi’s rituelen in vaste vormen gearrangeerd die bewaard zijn gebleven als het ritueel van de “Dansende Derwisjen”. Nu nog leeft Rumi voort in de Mevlevi-orde der dansende derwisjen: een stroming binnen het Soefisme die extase zoekt, gevoed door muziek, zang, dans en poëzie. POËZIE De invloed van Rumi’s poëzie kan haast niet overschat worden, dat is duidelijk te zien in de literatuur van Iran, Turkije en (Islamitisch) India. Het hoofdwerk van Rumi is zijn zes boeken beslaande “Mathnavi” waaraan hij in 1257 begon te schrijven. Het begin van het tweede deel is gedateerd rond 1262 en Rumi bleef dicteren tot aan zijn dood. Hij slaagde er echter niet meer in het laatste gedicht van het zesde deel af te maken. In het Midden-Oosten wordt de “Mathnavi” ook wel “de kleine Koran” genoemd en lang gold het als leidraad naast de moeilijke Koran. Dit neemt niet weg dat Rumi’s werk soms lastig te lezen is, want de zijwegen die hij zo graag inslaat, worden ook weleens tot hoofdwegen die niet naar het oorspronkelijke onderwerp terugvoeren. Zelf zegt hij in de “Mathnavi”: “Denk je dit boek te kunnen begrijpen zonder er veel aandacht aan te besteden? Het lijkt een verzameling verhalen, maar dat is de oppervlakte en niet de kern.” Het volgende gedicht is een eenvoudige illustratie:

Iemand ging naar de deur van de Beminde en klopte aan. Een stem vroeg: “Wie is daar?” Hij antwoordde: “Ik.” De stem zei: “Er is geen plaats voor Mij en U.” De deur werd gesloten. Na een jaar van eenzaamheid en gemis keerde hij terug en klopte aan. Een stem vanbinnen vroeg: “Wie is daar?” De man zei: “U.” De deur ging voor hem open.

In het Soefisme is het principe van het aardse voorbijgaan bekend als ‘sterven voor je doodgaat’. Het sterven komt soms letterlijk in Rumi’s poëzie naar voren, zoals in dit gedicht:

Gaarne zou ik je kussen De prijs van kussen is je leven Nu loopt mijn liefde mijn leven tegemoet en schreeuwt het uit: Wat een koopje, laten we het doen!

Soms liggen Rumi’s woorden als een sluier over het principe heen of werkt onze eigen interpretatie versluierend. Bij het lezen van deze bekende woorden uit de ‘Mathnavi’ over de verschillende stadia der evolutie is men bijvoorbeeld al te snel geneigd om aan reïncarnatie te denken:

Ik stierf als mineraal en werd een plant. Ik stierf als plant en werd een dier. Ik stierf ook als plant om mens te worden. Waarom zou ik bang zijn voor de dood, als ik er nooit iets door verloor, doch enkel erdoor won? Mijn volgende stap zal zijn dat ik mij verhef naar de staat van engel. Ook als engel zal ik sterven, om te ontwaken in een staat die alle bevatting te boven gaat.

800px-Turkey_Konya019.holy scriptures

Rumi’s wetenschap is de wetenschap van de Islam en daarin past geen reïncarnatie. Beter is het bovenstaande regels te lezen als ontwikkelingsstadia om te beseffen hoeveel tijd wij verslapen en hoezeer wij ons laten leiden door onze (dierlijke) driften. Rumi was een dichter die schreef om zijn mystieke ervaringen over te dragen en te uiten. Mystiek is nooit volledig uit te drukken in woorden; voor de immense gevoelens die het verstand overstijgen, schieten woorden eenvoudigweg te kort. Maar poëzie kan in het pogen het onzegbare te verwoorden ook een soort magie zijn. Dikwijls zijn gedichten niet volledig met het verstand te doorgronden, maar ze kunnen ons hart wel diep raken. Voor Rumi was poëzie in ieder geval de meest geschikte vorm om zijn visionaire kennis over te brengen, zoals te lezen is in zijn gedicht “Kunst”:

In uw licht leer ik hoe te minnen. In uw schoonheid hoe te dichten. U danst binnenin mijn hart, waar niemand u kan zien. Maar soms vang ik een glimp op. Uit die glimp ontstaat mijn kunst.

Bron: http//eerder.meandermagazine.net//artikel.php

 

Hierbij in het Engels een creatie video over de Mevlana Museum in Turkije https://www.youtube.com/watch?v=Jtr1A69PBr0

Persoonlijk notitie: Ik was op mij knieën voor een stilte moment in het Mausoleum afstemmend op het licht.

 

In de avond was er een trouwfeest in het Lara Hotel. Het was zeker plezierig om op afstand een deel te zijn van dit feest samen met de Groepsreizigers.

 

Dag 6 – Antalya. Zondag, 15 Oktober 12, 2017 (15:10:10) Bezoek aan de Antieke Stad Perge enz.

 perge

De spiralen energiebeweging van deze dag en nacht:

De Rode Lunaire Slang van eerlijkheid in het erkennen van de beperkingen om ze te kunnen overwinnen en omarmen.

red_serpent_2_7_12  De natuurlijke ondersteunende van de reis van wie je nu bent en waar je nu bent alles is wat je altijd gewenst hebt. Dit moment bevat de sleutel naar realisatie van je dromen. Beweeg nu in de navigatie en evolutie van synchroniciteit. Ontvang wat er nu is om de uitdaging, bekrachtiging en creatie van open ruimte te laten openbaren van visie en het scheppen van een Hoger Bewustzijn. Om te ontwaken in de kracht van onbevreesdheid. Wijsheid wordt vergaard door vragen te stellen. Bij een vraag hoort een antwoord zal echte wijsheid verkrijgen terwijl je gecentreerd, gegrond en verankerd om te bewegen om je instinct aan te scherpen om naar je lichaam te luisteren en te genieten van dans, beweging en liefde.

 

Perge (bron: wikipedia.com)

Perge (Grieks: Πέργη) was een oude Griekse stad in Pamphylië, zo’n 15 kilometer ten oosten van het huidige Antalya. Perge was een van de grootste en rijkste steden uit de Oudheid en werd vooral geroemd voor haar tempel van Artemis. De stad bracht meerdere wetenschappers en filosofen voort waaronder Apollonius van Perga.

perge1

Perge werd als Parha al genoemd in Hettitische bronnen, die het net buiten het Hettitische vorstendom Tarhuntassa plaatsten in het toenmalige Lukka (Lycië), omdat de Kestros (de huidige Aksu Çayı) waaraan het lag de grens was. Vanaf de 12e eeuw voor Christus werd het gebied gekoloniseerd door Grieken. Perge zelf werd zo’n 1000 jaar voor Christus gesticht, ongeveer 20 kilometer van de kust. Een lokale rivier verbond de stad met de zee, zodat de stad toch als handelscentrum tot bloei kwam. In 546 v. Chr. werd de stad ingenomen door de Perzen. Pas twee eeuwen later verdreef Alexander de Grote de Perzen definitief uit westelijk Anatolië. Onder Romeins bestuur nam de stad verder in belang toe, de meeste huidige restanten stammen ook uit deze periode.

antalya-perge-pamphylia

Perge werd in de 1e eeuw bezocht door de apostel Paulus. Vanaf de 3e eeuw werd de stad een belangrijke christelijke plaats. Gedurende de 6e en 7e eeuw raakte de stad in verval, en in de 8e eeuw was hij volledig verlaten.

Perge is tegenwoordig, als een van de best bewaarde steden van Pamphylië, een belangrijke historische attractie van de provincie Antalya

800px-Pergé_Stade_0005.stadium.Perge

Door seynaeve rené – Pergé – seynaeve René, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4586926

Hier is nog een prachtige “you tube” impressie https://www.youtube.com/watch?v=t6DF7BB91MA

 

Wij zijn toen naar een groothandel in juwelen gegaan. Alles schitterde en er waren zeker mooie artistieke creaties aanwezig. Wij zijn ook naar het centrum geweest voor sommige was dit om te winkelen voor andere om alleen maar rond te lopen.

 

Tijdens de avond in het Lara Hotel was er weer een trouw partij. Deze keer was het meer een traditionele en muzikale omlijsting.

Dankbaar voor deze reis en verbinding.

 

 

Verslag van een reis in Turkije – Dag 3 en Dag 4

Rondreis in Turkije (10 oktober tot 25 oktober, 2017)

Dag 3 en Dag 4.

Dag 3 – From Cappadocia. Thursday, October 12, 2017 (10:12:10) – Half Moon.

Sommige vroege vogels gingen met een luchtbaloon over het gebied. Hieronder wat prachtige foto’s die Wim Groot Neulend heeft gemaakt (een van de groepsleden). Na het ontbijt zijn wij met z’n allen met de bus gegaan om verschillende gebieden te bezichtigen. Dit is iets wat ik niet eerder heb gezien in de reizen rond de wereld.

De spiralen energiebeweging van deze dag en nacht:

White Crystal WindDe Witte Kristallen Wind ontdekt, deelt en geeft expressie aan inzichten in openheid en liefde.

De natuurlijke ondersteunende navigatie en synchroniciteit in de spiralenbeweging die Magische tijdloosheid brengt als het schenkt de sleutel tot het realiseren van je dromen voor Allen om de uitdaging, bekrachtiging en creatie van open ruimte om een bewuste Keuze te maken in wat het ook mag zijn in deze vrijheid. Om te ontwaken in het katalyseren van zelf genererende energie van transformatie of heling terwijl je gecentreerd, gegrond en verankerd bent in de adem van communicatie van de waarheid, inspiratie, flexibiliteit en veranderingen.

 

Hier zijn wat foto’s die gemaakt zijn door Wim gedurende de luchtballonen tocht heel vroeg in de morgen. Dank je wel voor het delen hiervan.

Algemene informatie over de omgeving van Cappadocië via Wikipedia.

Cappadocië (ook wel Kappadocië of Kappadokië; Turks: Kapadokya; Grieks: Καππαδοκία, Kappadokía; Latijn: Cappadocia) is een landstreek ten zuiden van de steppen in de Turkse regio’s Centraal Anatolie en Oost Anatolie. Het gebied staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO en wordt deels beschermd door het National park Goreme.

 

Het gebied heeft een oppervlakte van 2000 km² en ligt tussen de rivieren de Eufraat en de Kizil Irmak. De hoogste top in het gebied is de vulkaan Ercives Dagi (3917 meter). Daarnaast bevinden zich in het gebied nog twee andere vulkanen: de Hasan Dagi en de Melendiz Dagi. De belangrijkste en grootste steden in dit gebied van Midden-Turkije zijn Nevsehir Kirsehir, Kirsehir, Aksaray, Nigde en Kayseri.

Ten tijde van het Romeinse Rijk was Cappadociat een Romeinse provincie, die in het oosten grensde aan Armenia, in het zuiden aan Mesopotamie, Syrie en Cilicia, in het westen aan Galatia en in het noorden aan Pontus. In het oosten is het bergachtig en vulkanisch, in het westen is het vlak met veelal plateaus.

 

Cappadocië bestaat uit enerzijds een tufsteenlandschap, ontstaan door uitbarstingen van de Dagi-vulkanen, en anderzijds een kalksteen waarin karstverschijnselen te zien zijn. Door langzame verwering en de verschillende gesteentetypen die elk anders en met een andere snelheid eroderen, is een bijzonder eigenaardig en grillig landschap ontstaan. In de karstgrotten zijn in de loop der tijd kerken gebouwd. Door de platentektoniek sloot de Tethysoceaan zich geleidelijk doordat het Afrikaanse continent richting Eurazië bewoog. Kleine stukjes continent drijven voorop, waaronder Italië en Turkije. De effectieve botsing van Europa en Azië, zo’n 60 miljoen jaar geleden, is het startsein voor de Alpiene orogenese. Dit zorgt voor tal van erupties en vulkanische neerslag, die op de grote uitbarsting volgden. Dit alles hield vele duizenden jaren aan. De vulkanische neerslag van onder andere de stratovulkaan Hasan Dagi zet zich neer en klit samen tot tufsteen. Bij sommige uitbarstingen is er sprake van lava die uit de vulkaan vloeit. Deze lava stolt hardere puimsteen. In de miljoenen jaren daarna, sleten de extremen van het landklimaat en de rivier de Kizilirmak het plateau uit. De vorming van de typische tufsteenkegels komt grotendeels door harde stukken lava die oorspronkelijk in de enorme `tufsteenkoek’ lagen. Door erosie kwamen ze bloot te liggen, waarna wind en water minder invloed hadden op het onderliggende tufsteen. Op plaatsen waar deze harde stenen in de tufsteenkoek ontbraken, vormden zich tafelformaties, waarin rivieren diepe ravijnen uitsleten. Al in de prehistorie werd dit gestolde lava gewonnen en werden de markante tufsteenkegels uitgehakt tot woningen. Vanaf deze tijd tot de jaren 1950, toen op last van de regering deze holwoningen verlaten werden, woonden hier mensen. Millennium na millennium. En vandaag de dag zien sommige rotswanden en kegels er dan ook uit als gatenkaas.

 

De eerste bus stop was bij de Drie Schoonheden:

 

Persoonlijke noot: een vreemde vibratie voelde ik hier net alsof krachten die in elkaar waren geklapt en toen weer herrezen waren. Wat ik ook zag in de diepte van de vallei waren heilige plekken waar bijeenkomst zijn geweest in de vorm van een labyrinth.

Toen zijn wij lopend verder gegaan naar de volgende locatie.

Onderweg waar er een aantal natuurlijke sculpturen van Moeder en Kind plus een Kameel.

Kaymakli Yeralti Sheri Ondergrondse Stad.

 

Een van de meest interessante bezienswaardigheden van Cappadocië zijn de in het zachte tuf­steen uitgehakte ondergrondse steden.

 

Aangezien Cappadocië in het verleden vaak onder allerlei aanvallen te lijden had, ontstonden deze steden voornamelijk om in tijden van gevaar als toevluchtsoord voor de bevolking te dienen. De meeste huizen in dit gebied zijn door middel van tunnels met deze steden verbonden. Ter verhoging van de veiligheid werden in de grotwoningen moeilijk toegankelijke ruimten, vallen en, indien noodzakelijk, dieper in de rotsen meer kamers uit­gehakt. Zodoende nam het aantal gangen en ga­lerijen toe en ontstonden de ondergrondse steden.

In deze ondergrondse woongebieden, die in tijden van gevaar ook voor langere tijd gebruikt werden, bevinden zich woonruimten, stallen, voorraad ruimten, kerken, wijnkelders, maalstenen, zelfs begraafplaatsen, luchtkokers, een systeem om de communicatie tussen de verdiepingen onderling mogelijk te maken en rots blokken die voor verdedigings doeleinden gebruikt werden. Deze rotsblokken werden, op enkele uitzonderingen na, ter plaatse uit de rotsen gehakt.

yeralti-sehri-eskiden-408x292

Cappadocië bezit 200 ondergronds steden. Hoewel wij hier ook op prehistorische sporen stoten, is het niet bekend of er enig verband bestaat met deze steden.

Het oudste geschrift dat ons kennis verschaft over deze ondergrondse nederzettingen is “Anabasis” van de Griek Xenophon. Deze beschrijft hoe de Helenen in de ondergrondse steden Derinkuyu en Kaymakli ondergebracht werden. Zodoende kan met grote zekerheid gesteld worden dat deze steden uit de 4e eeuw v. Chr. dateren.

Het feit echter dat men in Cappadocië steeds weer rotsreliëfs en inscripties uit het laat Hititische tijdperk tegenkomt en men in het verdedigingssysteem van de Hititische steden meesterlijk aangelegde ondergrondse gangen (Potern) tegenkomt, versterkt het vermoeden dat de Hititen bij de bouw en uitbreiding van deze steden een rol gespeeld hebben. De gangen die in de Hititische steden aangetroffen worden, werden voornamelijk gebruikt om vijanden die tegen de stad optrokken in de val te lokken en dan in de rug aan te vallen. Indien het de Hititen waren die deze nederzettingen in de rotsen uitgehakt hebben dan was dit duidelijk uit militaire overwegingen gedaan. Daarom is het niet verbazingwekkend dat hier geen archeologische vondsten gedaan zijn. Het is bovendien ook mogelijk dat latere bewoners alle sporen van eerdere bewoners uitgewist hebben.

Alle vondsten die tot op heden in de ondergrondse steden gedaan zijn behoren tot het Byzantijnse tijdperk.

Het aantal ondergrondse steden die in het algemeen als toevluchtsoord dienden dan wel voor godsdienstige doeleinden gebruikt werden, nam in deze periode toe.

Door de in de 7e eeuw begonnen aanvallen van de Arabieren en Sasaniden werden de in Cappadocia gevestigde christenen gedwongen zich in de ondergronds aangelegde toevluchtsoorden terug te trekken.

Men veronderstelt dat ook de Seltsjoeken deze schuilplaatsen o.a. voor militaire doeleinden gebruikten daar in Cappadocia de Karavansaraien van de Seltsjoeken zich in een straal van 5-10 km. van deze ondergrondse steden bevinden. (Het Dolayhan Karavanserai nabij de ondergrondse stad in het dorp Til en het Saruhan Karavansarai In de buurt van ozkonak).

De belangrijkste ondergrondse vestigingen zijn die in Kaymakli, Derinkuyu, Mazi, Ozluce, Ozkonak, Tatlarin, Kurugol en Gokcetoprak. bron: nevsehir.nl

 

Hierna een koele verfrissing van sinaasappelen en promegraat op het terras.

plus, een lunch in een restaurant.

 

In de middag een bezoek aan Pasabag.

Monks Valley

In de 4e eeuw maakte een wonderdoener zijn woning in een aardpiramide, nu is dat een klooster omgeven door een droomlandschap en een wijngaard.

Pasabag is een wonderland van aardpiramiden die als reuzenpaddenstoelen boven de wijngaard uitsteken. De prachtige rotsformaties zijn reden genoeg om dit ongewone, op Mars lijkende deel van de wereld te bezoeken, maar de intrigerende geschiedenis en wijngaard vullen de visuele ervaring verder aan. Volg een rondleiding langs de droomwereld en kom meer te weten over een wonderdoener die zijn toevlucht zocht in een aardpiramide.

Sint Simeon verrichte in de 4e eeuw wonderen voordat hij een kluizenaar werd en in een aardpiramide woonde om zich terug te trekken. Bekijk zijn voormalige woning, die nu een klooster in een aardpiramide is. Treed dit wonder der natuur binnen en ga helemaal naar boven. Stel je het dagelijks leven voor van Sint Simeon in zijn kluizenaarswoning en geniet van het panorama-uitzicht over de rotsformaties en de wijngaard van Pasabag.

Het gebied rond Pasabag heeft een groot aantal uitkijkpunten. Volg het belangrijkste voetpad naar de top van een rots voor een adembenemend uitzicht. Maak foto’s van het afwisselende terrein dat aan je voeten ligt. Het gebied is bijzonder mooi bij opgaande of ondergaande zon met de bijbehorende schaduwen en warme kleuren.

1.Monks Valley

Terug naar het Hotel voor een wandeling naar zonsondergang, diner en slapen.

Een impressie van de zonsondergang. De Kristallen riepen om ook mee te genieten.

 

Dag 4 – Cappadocië gebied. Woensdag, 11 oktober, 2017 (11:10:10)

De spiralen energiebeweging van deze dag en avond:

blue cosmic nightBlauwe Kosmische Nacht van het einde en een nieuwe begin verbonden met het leven en de bron van alles.

De natuurlijke ondersteuning van de spiralen bewegende energie van onbevreesdheid en om naar voren te treden door vragen te stellen waardoor antwoorden worden volbrengen aan waar je aan begonnen bent om tot begrip te komen en heling terwijl de uitdaging, bekrachtiging en gelegenheid is van onderzoeken om grenzen te verleggen via moed en doorzettingsvermogen van waakzaamheid. Dan ontwaakt je in de bewustzijn golf van Inzicht van de Waarheid dit geheel wordt dan gecentreerd, gegrond en verankerd in een de Stilte van je Intuitieve vermogens om je dromen waar te maken in deze overvloed van ervaringen.

 

In the ochtend hebben wij Uchisar bezocht om twee mooie mensen te ontmoeten en begroeten die af en toe nog wonen in de grotwoning. Hier krijgen wij een indruk van hun zo woning er aangekleed zou uitzien. De man liet mij verschillende edelstenen zien maar geen een riep mij. Wij verzamelde op het terras van de grotwoning voor thee of een verfrissing en toen riepen de kristallen schedels om een aan hem te geven voor hun gastvrijheid. Het was een Q’ero Ceremonieel Soldalite Kristallen Schedel voor hem en zijn vrouw. Persoonlijk voelde het voor mij als thuiskomen.

Hier zijn wat foto’s die Wim en een vrouw van de groep heeft gemaakt. Hartelijk dank daarvoor.

WP_20171013_10_04_24_Pro

 

 

In de middag hebben wij “Het Göreme-Openluchtmuseum” bezocht.,

Goreme Museum

Goreme Acikhava Muzesi is een kloostercomplex bestaande uit kerken en kappellen die met fresco’s bedekt zijn, behoort tot een van de meest bezochte plaatsen in centraal Turkije. Het meeste kappellen dateren van de 10e tot 13e eeuw (de Byzantijnse en Seltsjoeks periode) en velen zijn gebouwd volgens een kruisvormig grondplan, met een centrale koepel gedragen door vier pilaren. In noordelijke vindt u naast verscheidene kerken, uit rots gehouwen tombes. Tot de meest fameuze kerken van Göreme worden gerekend de Elmali-kerk, het kleinste en meest recente bouwwerk,de Yilanlý-kerk met fascinerende fresco’s van de vervloekten temidden van kronkelende slangen, de Barbara-kerk en de Çarikli-kerk. Niet ver van de hoofdgroep toont de Tokali kilise prachtige fresco’s, die scènes uit het Nieuwe Testament voorstellen.

Wil je meer informatie hierover dan kan ik je verwijzen naar Journey in Turkey Day 3 and 4 die geschreven is in het Engels.

 

Wij hebben ook een tapijtfabriek bezocht. Hieronder wat foto’s die Wim heeft gemaakt. Zelf was ik diep onder de indruk van deze artistieke kunst die al heel Oud is.

naamloos (43)

Toen weer terug naar het Hotel om te dineren. Een kleine groep zijn ’s avonds naar een speciale dansavond gegaan. Mooi om de verschillende dansen van de regio’s te zien plus de kunst van buikdansen en de Derwisjen dans die niet zo indruk op mij maakte. Het was een hele gezellige avond.

Review of a Journey in Turkey – Day 3 and Day 4

Journey in Turkey (October 10 through October 25, 2017)

Day 3 and Day4

Day 3 – From Cappadocia. Thursday, October 12, 2017 (10:12:10) – Half Moon.

Some early birds went on an air balloon ride around the area. Some beautiful photographs were taken by Wim Groot Neulend (one of the group members). After breakfast, we went on a bus ride and sightseeing in Cappadocia area. Something I have never seen before in my journeys around the world.

The spiral energy movement flow of this day and evening:

White Crystal WindThe White Crystal Wind discovers, shares and gives expression to insight in openness and love.

The natural support of navigation and synchronicity in the spiral energy movement that brings magical timelessness as it grands All the key to realising your dreams to be challenged, strengthened and create an opportunity of making a conscious choice in whatever it may be in freedom. To awaken the awareness of catalyzing self-generative energy to transform or to heal whilst being centered, grounded and anchored in the breath of communication of truth, inspired, flexibility and changes.

 

Here are some photographs taken by Wim during his air balloon journey very early in the morning. Thank you for your sharing.

naamloos (7)

Some information about the area of Cappadocia via Wikipedia.

Cappadocia (/kæpəˈdoʊʃə/; also Capadocia; Turkish: Kapadokya, Greek: Καππαδοκία Kappadokía, from Old Persian: Katpatuka) is a historical region in Central Anatolia, largely in the Neysehir, Kayseri, Kirsehir, Aksaray and Nigde Provinces in Turkey.

According to Herodotus in the time of the Ionian Revolt (499 BC), the Cappadocians were reported as occupying a region from Mount Taurus to the vicinity of the Euxine (Black Sea). Cappadocia, in this sense, was bounded in the south by the chain of the Taurus Mountains that separate it from Cilicia, to the east by the upper Euphrates, to the north by Pontus, and to the west by Lyacaonia and eastern Galatia.

The name, traditionally used in Christian sources throughout history, continues in use as an international tourism concept to define a region of exceptional natural wonders, in particular characterized by fairy chimneys and a unique historical and cultural heritage.

Etymology

266px-View_of_Cappadocia_edit

View of Cappadocia landscape

The earliest record of the name of Cappadocia dates from the late 6th century BC, when it appears in the trilingual inscriptions of two early Achaemenid kings, Darius I and Xerxes, as one of the countries (Old Persian dahyu-) of the Persian Empire. In these lists of countries, the Old Persian name is Haspaduya, which according to some researchers is derived from Iranian Huw-aspa-dahyu- “the land/country of beautiful horses”

300px-Cappadocia_Aktepe_Panorama

Others proposed that Kat-patuka came from the Luwian language, meaning “Low Country”. Subsequent research suggests that the adverb katta meaning ‘down, below’ is exclusively Hittite, while its Luwian equivalent is zanta. Therefore, the recent modification of this proposal operates with the Hittite katta peda-, literally “place below” as a starting point for the development of the toponym Cappadocia.

Herodotus tells us that the name of the Cappadocians was applied to them by the Persians, while they were termed by the Greeks “Syrians” or “White Syrians” Leucosyri. (Personal Note this could also relate to the Planet Sirius as well).One of the Cappadocian tribes he mentions is the Moschoi, associated by Flavius Josephus with the biblical figure Meshech, son of Japheth: “and the Mosocheni were founded by Mosoch; now they are Cappadocians”.

Fresco of Christ Pantocrator on the ceiling of Churches of Goreme

Fresco of Christ Pantocrator on the ceiling of Karanlık Kilise Churches of Göreme.

Cappadocia appears in the biblical account given in the book of Acts 2:9. The Cappadocians were named as one group hearing the Gospel account from Galileans in their own language on the day of Pentecost shortly after the resurrection of Jesus Christ. Acts 2:5 seems to suggest that the Cappadocians in this account were “God-fearing Jews”. See Acts of the Apostles.

The region is also mentioned in the Jewish Mishnah, in Ketubot 13:11.

Under the later kings of the Persian Empire, the Cappadocians were divided into two satrapies, or governments, with one comprising the central and inland portion, to which the name of Cappadocia continued to be applied by Greek geographers, while the other was called Pontus. This division had already come about before the time of Xenophon. As after the fall of the Persian government the two provinces continued to be separate, the distinction was perpetuated, and the name Cappadocia came to be restricted to the inland province (sometimes called Great Cappadocia), which alone will be the focus of this article.

The kingdom of Cappadocia still existed in the time of Strabo (ca 64 BC – ca AD 24 ) as a nominally independent state. Cilicia was the name given to the district in which Caesarea, the capital of the whole country, was situated. The only two cities of Cappadocia considered by Strabo to deserve that appellation were Caesarea (originally known as Mazaca) and Tyana, not far from the foot of the Taurus.

The first stop was at the Three Beauties:

 naamloos (10)

Personal note: a strange vibration occurred here like a driving force that collapsed and then rose again. What I saw here deeper where sacred gathering places like a labyrinth.

Mother and Child    naamloos (14)

On the way, a natural sculpture of Mother and Child and a Camel.

 

We than walked to the Underground city of Kaymalki Yeralti Sheri:

Some extra information via Wikipedia.

The ancient name was Enegup. Caves may have first been built in the soft volcanic rock by the Phrygians, an Indo-European people, in the 8th–7th centuries B.C., according to the Turkish Department of Culture. When the Phrygian language died out in Roman times, replaced with Greek, to which it was related, the inhabitants, now Christians, expanded their underground caverns adding the chapels and inscriptions. The city was used in the Byzantine era for protection from Muslim Arabs during the Arab-Byzantine wars (780-1180). The city was connected with Derinkuyu underground city through miles of tunnels. Some artifacts discovered in these underground settlements belong to the Middle Byzantine Period, between the 5th and the 10th centuries A.D. These cities continued to be used by the Christian inhabitants as protection from the Mongolian incursions of Timur in the 14th century. After the region fell to the Ottomans, the cities were used as refuges (καταφύγια) from the Turkish Muslim rulers, and as late as the 20th century the inhabitants, called Cappadocian Greeks, were still using the underground cities to escape periodic waves of Ottoman persecution. Dawkins, a Cambridge linguist who conducted research on the Cappodocian Greeks in the area from 1909-1911, recorded that in 1909,

when the news came of the recent massacres at Adana, a great part of the population at Axo took refuge in these underground chambers, and for some nights did not venture to sleep above ground.

When the Christian inhabitants of the region were expelled in 1923 in the Population exchange between Greece and Turkey the tunnels were abandoned.

Description

The houses in the village are constructed around the nearly one hundred tunnels of the underground city. The tunnels are still used today as storage areas, stables, and cellars. The underground city at Kaymakli differs from Derinkuyu in terms of its structure and layout. The tunnels are lower, narrower, and more steeply inclined. Of the four floors open to tourists, each space is organized around ventilation shafts. This makes the design of each room or open space dependent on the availability of ventilation.

A view showing serveral floors at once

A view showing several floors at once.

A stable is located on the first floor. The small size of the stable could indicate that other stables exist in the sections not yet opened. To the left of the stable is a passage with a millstone door. The door leads into a church. To the right of the stables are rooms, possibly living spaces.

Located on the second floor is a church with a nave and two apses. Located in front of the apses is a baptismal font, and on the sides along the walls are seating platforms. Names of people contained in graves here coincide with those located next to the church, which supports the idea that these graves belonged to religious people. The church level also contains some living spaces.

A remarkable block formation of andesite (a volcanic rock) with several holes

A remarkable block formation of andesite (a volcanic rock) with several holes, used in Kaymakli for cold copper processing.

yeralti-sehri-eskiden-408x292

The third floor contains the most important areas of the underground compound: storage places, wine or oil presses, and kitchens. The level also contains a remarkable block of andesite with relief textures. Recently it was shown that this stone was used for cold-forming copper. The stone was hewn from an andesite layer within the complex. In order for it to be used in metallurgy, fifty-seven holes were carved into the stone. The technique was to put copper into each of the holes (about 10 centimetres (3.9 in) in diameter) and then to hammer the ore into place. The copper was probably mined between Aksaray and Nevesehir. This mine was also used by Asilikhoyuk, the oldest settlement within the Cappadocia Region.

 

The high number of storage rooms and areas for earthenware jars on the fourth floor indicates some economic stability. Kaymakli is one of the largest underground settlements in the region. The large area reserved for storage in such a limited area appears to indicate the need to support a large population underground. Currently only a fraction of the complex is open to the public.

Afterwards a cool refreshment of oranges and pomegranate

 

plus, a lovely lunch at a restaurant.

 

Afternoon “Pasabag” – Monks Valley

Monks Valley

Pasabag in Cappadocia is located on the road to Zelve, coming from Goreme or Avanos. Highly remarkable earth pillars can be seen here, in the middle of a vineyard, hence the name of the place which means: the Pacha’s vineyard. Pacha means “General”, the military rank, in Turkish and it is a very common nick name. This site is also called Monks Valley. The name was derived from some cones carved in tuff stones which stand apart. Currently, there is a vineyard and a number of tuff cones standing right next to the road. Some of these cones split into smaller cones in their upper sections, in which stylites and hermits once hid. The hermitage of Simeon monks was also here. A chapel dedicated to St. Simeon (Simon), and a hermit’s shelter is built into one of the fairy chimneys with three heads. The entrance of the cell is decorated with antithetical crosses. Saint Simeon was living in seclusion near Aleppo in the 5th century, when rumors that he made miracles started to spread. Disturbed by all the attention, he began to live at the top of a 2m high column, and later moved to one 15m in height. From there he only descended occasionally to get food and drink brought by his disciples. The hermits of Cappadocia distanced themselves from the world by cutting into fairy chimneys rather than living on top of columns. They hollowed out the chimneys from bottom to top creating rooms at 10-15m high. Pasabag valley contains some of the most striking fairy chimneys in Cappadocia with twin and even triple rock caps. This style is unique even for Cappadocia and these fairy chimneys are named mushroom-shaped fairy chimneys.

1.Monks Valley 

 

Back to the Hotel, first a walk to watch the sunset and than dinner plus a well deserved dream and sleep.

 

 

Day 4 – Cappadocia area. Friday, October 13, 2017 (10:13:10).

The spiral energy movement for this day and evening:

blue cosmic nightBlue Cosmic Night endings and a fresh new beginning to connect to surroundings in Presence of abundance.

The natural supportive spiral movement energy flow of inner guidance and fearlessness to ask questions and answers will be given to be in wisdom which brings the movement of accomplishment and understanding of what is needed to be healed whilst facing the challenge, strengthening and opportunity of the courage to discover and explore in wakefulness. Than may we awaken in the conscious flow of Insight reflecting the truth of Cosmic Order to be wholly centered, grounded and anchored in a Silence of the Intuitive Experience of Abundance that surrounds us All in the Now.

 

In the morning, we visited Uchisar to meet two wonderful persons who still reside in the caves. The man showed me different kinds of gem stones but none of them called. At the end, we all drank some tea or refreshments in his home and I gave him one of the Q’ero Ceremonial Soldalite Crystal Skull as a gift for him and his wife.

Here are some foto’s Wim made and another group member.

naamloos (32)  naamloos (33)

WP_20171013_10_04_24_Pro

 

In the afternoon, we went to the Goreme Open Air Museum. Hereby more information.

GOREME OPEN AIR MUSEUM

Goreme Museum

The Goreme Open-Air Museum resembles a vast monastic complex composed of scores of refectory monasteries placed side-by-side, each with its own fantastic church. It is obviously the first sight to be visited by any traveler in Cappadocia, standing as it does in the very center of the region with easy access from all directions. It is only 15 minutes walk (1.5km, 1 mile) from Goreme village center. It contains the finest of the rock-cut churches, with beautiful frescoes (wall paintings) whose colors still retain all their original freshness. It also presents unique examples of rock hewn architecture and fresco technique. The Goreme Open Air Museum has been a member of UNESCO World Heritage List since 1984, and was one of the first two UNESCO sites in Turkey.

The area covered by this Open Air Museum forms a coherent geographical entity and represents historical unity. There are eleven refectories within the Museum, with rock-cut churches tables and benches. Each is associated with a church. Most of the churches in Goreme Open Air Museum belong to the 10th, 11th and 12th centuries.

The entrance fee to the museum is 25 TL per person. In summer, it is better to visit the museum early in the morning or late afternoon, instead of mid-day.

There are many churches and chapels in Goreme Open Air Museum but the most important ones are:

Nunnery The 6-7 storey rock mass to the left of the museum entrance is known as “the Nunnery”. The dining hall, kitchen and some rooms on the first floor, together with the ruined chapel on the second level, can still be visited. The church on the third storey, which can be reached through a tunnel, has a cruciform plan, a dome with four columns and three apses. The templon on the main apse is rarely found in Goreme’s churches. Besides the fresco of Jesus, painted directly onto the rock, designs painted in red can also be seen. The different levels of the monastery are connected by tunnels, and “millstone doors”, such as those found in the underground cities, and were used to close off these tunnels in times of danger.

St. Barbara Church

St. Barbara Church This church is situated behind the rock housing Elmali (Apple) Church. It has a cruciform plan, with two columns. The north, south and west arms of the cruciform are barrel vaulted, and the center, the east arm, and the east corners are domed. There are a main, central apse and two side apses. Motifs were painted in red directly onto the rock. The walls and the dome are decorated in a variety of motifs including geometrical patterns, mythological animals and military symbols. The walls also have motifs resembling stonework. This church dates back to the second half of the 11th century.

Apple (Elmali) Church

Apple (Elmali) Church One of the most prominent buildings in the area with its vivid colors, the church is a groin-vaulted structure with cross-in-square plan, having four columns and a central dome. It has beautiful frescoes dating to the 11th and 12th centuries. And where these have fallen off, you can see simple red-painted ornaments from the iconoclastic period. The frescoes are narrating scenes from the Bible and the life of Christ, the Hospitality of Abraham and Three Hebrew Youths. The building derives its name from the apple orchard collapsed a long time ago, in front of the main entrance.

Snake (Yilanli) Church

Snake (Yilanli) ChurchThis church has a linear plan, consisting of two chambers. The front section is barrel-vaulted, while the back one has a flat ceiling. The red ochre ornaments imitate hewn stone plait. Frescoes dated to the 11th century, are painted directly on the wall. Opposite the entrance, there is an image of Christ with a book in his hand, and at his left, on both sides of a large cross, are Emperor Constantine and Helena. Right next to it, the Killing of the Snake by St. George and St. Theodore is depicted. On the opposite wall, Onophrios can be seen with a sapling in front of him, also the Apostle Thomas, and the founder of the building, St. Basileios holding a book in one hand and sanctifying with the other.

Dark Church (Karanlik Kilise)

Dark Church (Karanlik Kilise)The entrance to this church is from the north through a winding tunnel which opens into a barrel-vaulted narthex. You have to pay an extra admission fee (8 TL per person) but it is surely worth it. In the south of the narthex there are three graves, two of which are big and the other, small. The church has a cross plan, the arms of the cross having a diagonal vault. The templon of the main apse has been destroyed. This Church dates to the end of the 12th century. Some of the scenes on the walls are Deesis, Annunciation, Journey to Bethlehem, Nativity, Baptism, Raising of Lazarus, Transfiguration, Entry into Jerusalem, Last Supper, Betrayal of Judas, the Crucifixion and Anastasis.

Carikli (Sandals) Church

goreme-open-air-museum-3

This two columned church (two other columns being in the form of pillars), is cross vaulted, and has three apses and four domes. The well preserved frescoes show the life of Jesus, Hospitality of Abraham, and images of the saints and the donors of the church. Although it resembles both the Karanlik (Dark) and Elmali (Apple) Churches, the scenes of the Way of the Cross and the Descent from the Cross make this church different from the others. The figures are generally large. The footprints under the Ascension scene give the church its name, which means “with sandal”. The church dates back to the end of the 12th and the beginning of the 13th centuries. The center dome houses a picture of Jesus the Pantocrator with the busts of angels in the insets. On the central apse is Deesis, on the north apse Mary and the Baby Jesus, and on the south apse, a picture of St Michael.

Buckle (Tokali) Church

goreme-open-air-museum-4  Even though Tokali church is located down the museum around 50 meters, you can visit the church with the same ticket that you used for Goreme Open Air Museum. It is a complex made up of 4 main chambers. The entrance to the New Church having a rectangular plan with longitudinal axis is made through the barrel-vaulted single-naved Old Church. This rock settlement is divided with arches into three sections. Containing the most important samples of paintings, the building has been decorated in various periods. In the Old Church section, frescoes dated to early 10th century, painted in bands of rich red and green, represent scenes from the Bible. The indigo dominating the main chamber frescoes in the New Church, is a feature discerning the structure from the others. Among the rock churches in Cappadocia, Tokali has the best paintings narrating the life of Christ in the most detail. The church is decorated with the Infancy (childhood of Christ), Ministry and Passion cycles, with several episodes from the life of St. Basileios. One of the most prominent buildings in the area with its vivid colors, the church is a groin-vaulted structure with cross-in-square plan, having four columns and a central dome. It has beautiful frescoes dating to the 11th and 12th centuries. And where these have fallen off, you can see simple red-painted ornaments from the iconoclastic period. The frescoes are narrating scenes from the Bible and the life of Christ, the Hospitality of Abraham and Three Hebrew Youths. The building derives its name from the apple orchard collapsed a long time ago, in front of the main entrance.

We also visited a tapestry factory. Here are some pictures of this that Wim made. I was in awe of the artistry here that is very Ancient.

 

naamloos (43)

After this we went back to the Hotel for dinner. In the evening, a small group went to a special dance evening. Wim had made some photos of it. There were various traditional dances from different regions plus an artistic belly dancing. The Dervish dance unfortunately did not really make an impression. We all fully enjoyed the evening.

Relaxation on Sunday

 

Tag Cloud